پایان آموزشی

بسم الله

سلام عرض می‌کنم خدمت تمام دوستان بزرگوارم. قبل از هر چیز، خودم را معرفی می‌کنم:

“بسم الله الرحمن الرحیم؛ اینجانب لیسانس فراگیر، عبدالرضا زارع شحنه، جمعی آموزشی دوره ۱۶۲، گردان سوم، گروهان پنجم، دسته دوم، کد ۶۴ هستم جناب…”

بالاخره تموم شد. البته دو ماه آموزشی رو عرض کردم. در واقع کار ما تازه شروع شده. هنوز ابتدای راه هستیم.

با حسین دو ماه رفتیم در پادگانی به نام آموزشگاه رزم مقدماتی شهدا ، نزسا کرمانشاه. پادگانی در ۱۸ کیلومتری کرمانشاه به سمت سنندج. پادگانی که به هتل شهدا معروف شده. ما صد و شصت و دومین دوره‌ای بودیم که در این پادگان آموزش دیدیم. هر دو ماه یک دوره. یعنی سالی شش دوره وارد این پادگان می‌شوند. به گفته خیلی از فرماندهان، دوره ما بدشانس ترین دوره این چند سال اخیر بوده. خیلی از تغییر و تحولات و جابه‌جایی‌ها در دوره ما اتفاق افتاد. فرمانده پادگان عوض شد. فرماندهان گردان‌ها جابه‌جا شدند. به دوره ما میان دوره ندادند. میان دوره یعنی اواسط دوره، فراگیران یک هفته بروند مرخصی. فراگیر هم همون سربازه که مشغول سپری کردن دوره آموزشی است. این اصطلاحات را باید کم‌کم یاد بگیرید. اون بالا هم گفتم نزسا. یعنی نیروی زمینی سپاه ایران.

حال با تمام این بدشانسی‌ها، به ما که خیلی خوش گذشت. خاطرات بسیار خوبی از این دوران برایم مانده. علی‌رغم بدگویی‌هایی که خیلی‌ها از دوران خدمت، علی الخصوص دوران آموزشی می‌کنند، برای من یکی که این دوره نکات مثبت بسیاری داشت. اینکه می‌گویند آموزشی انسان را مرد می‌کند، کمی تا قسمتی درست می‌گویند. من یکی حداقل توانستم این را تمرین کنم که دو ماه قبل از اذان صبح از خواب بیدار بشوم..

البته یک هفته اول سخت بود. کلا سختی آموزشی یک هفته اول آن است که بعد از آن، بچه‌ها کم‌کم با هم رفیق می‌شوند و به شرایط و محیطی که در آن قرار دارند عادت می‌کنند. نمیدانم چرا بعضی‌ها تلاششان بر این است که به طرق مختلف، اعزام خود را عقب بیاندازند و از این دوره فرار کنند. شاید به خاطر تصور غلطی است که در ذهن خود دارند. این را منکر نمی‌شوم که بالاخره این دوره سختی‌های خاص خودش را دارد. ولی سختی‌های آن به گونه‌ای است که سپری کردن آن شیرینی خاص خودش را دارد. اگر انسان این دوره را به خود سخت بگیرد، و فقط به خودش انرژی منفی بدهد، قطعا به او بد خواهد گذشت.

این را هم بگویم که در محیط نظامی هم می‌توان دست به تحولات بزرگ زد. فقط باید نسبت به محیطی که در آن قرار دارید، دلسوز و در صدد حل مشکلات آن باشید.

سعی می‌کنم دست نوشته‌های خود در دوران آموزشی را در قالب چند پست در وبلاگ قرار دهم.

طبق آخرین اخبار فردا صبح هم چند نفر از رفقا باید خودشان را به نظام وظیفه معرفی کنند. از جمله احسان شکوه‌بخش، مسعود خیربخش و سید آرش طباطبایی. موفق باشند ان‌شاءالله…

حرف آخر اینکه، به قول حسین، بهترین اردویی که در این چند ساله رفته بودیم، دو ماه آموزشی خدمت بود.